Home

Na de cliffhanger aan het eind van mijn vorige berichtje ben ik jullie natuurlijk wel een verdere uitleg verschuldigd.. Een week of twee geleden heb ik Derrick en Diane gebeld om samen een goede bestemming voor het overige geld te zoeken. In vroeg of ze op het moment nog lopende projectjes hadden die financiering konden gebruiken. Zo kwamen we op het onderwerp WK.

Zo, voor het eerst sinds een hele lange tijd weer een berichtje.. Het is alweer bijna een jaar geleden dat Laura & ik samen naar Port Elizabeth, Zuid Afrika vertrokken. Terugkomen was in eerste instantie best lastig, maar je went uiteindelijk toch best snel aan de westerse luxe, sneller dan je zou willen. Voor ons gevoel waren alleen nog lang niet klaar daar in PE, dus zijn we met een aantal inzamelingsacties begonnen. Het eerste waar we gelijk mee aan de gang zijn gegaan, was het verkopen van de handtassen.

Ja, en dan ben je ineens weer thuis. Een huis met verwarming, ramen zonder tralies, de hele dag overal naartoe kunnen, weer alleen zijn, kleuters zijn goed doorvoed in plaats van de magere lichaampjes waar ik toch wel een beetje aan gewend was. Iedereen draagt schone, nieuwe kleren, niemand ziet er ziek of uitgemagerd uit. De drukte, het zeuren om van-alles-en-nog-wat, de niks-is-goed-en-het-kan-allemaal-veel-beter-mentaliteit.. En dan sta je daartussen, met een soort gevoel van waar zeuren jullie over, aan de andere kant van de wereld gaan er mensen dood hoor! Natuurlijk weet iedereen dat, maar jou begrijpen op dat moment dat kan eigenlijk helemaal niemand. Mensen in je omgeving lezen je verhalen, praten met je, luisteren, maar het echt begrijpen doet niemand. Niemand snapt wat wij gezien en gedaan hebben, niemand snapt wat het met je doet, zo'n maand in Afrika. De eerste week werd ik echt helemaal knettergek.

Ik krijg er steeds meer vragen over, dus ik dacht ik plaats maar even een berichtje. Het lukt me nog steeds niet om foto's op m'n weblog te zetten, maar ze staan inmiddels wel grotendeels op mijn hyves: donica2.hyves.nl onder het album Zuid Afrika Human Dignity Center.

Ik hoop dat jullie het allemaal kunnen vinden!! En anders heb ik inmiddels ook een album helemaal volgeplakt wat ik heel graag laat zien met tekst en uitleg voor familie en vrienden =P

Groetjes xx 

En toen was het donderdag, onze laatste dag op het HDC. Een maand lijkt zo lang voordat je weggaat, maar eenmaal in PE leek het niet langer dan een weekend te duren. Laura, Eloïse en ik wilden graag nog iets leuks doen voor de kinderen als afscheid. Op het HDC is in de loop der jaren een hele hoop aan knutselspullen verzameld en gedoneerd. In de knutselkast staan verfrollers, vingerverf, waterverf, glitters, sponsjes om mee te stempelen en noem het maar op. De teachers vinden het alleen nog wel eens lastig om aan de slag te gaan met die spullen. Het is onbekend, anders dan anders en vaak houden ze toch graag vast aan de gevestigde orde van kleurpotloden en wascokrijtjes. Wij hadden het idee dat het wel eens leuk was als alle kinderen van de daycare eens zelf mochten bepalen wat ze wilden maken en alle materialen mochten gebruiken. Lekker kliederen en alles door elkaar dus. Dat kliederen viel alleen in de eerste instantie allemaal wel mee.

Ik ben inmiddels al weer een tijdje terug uit Zuid Afrika. Ik ben mijn foto's aan het inplakken, ben weer aan het werk en leef weer mijn dagelijkse leventje en ben eigenlijk al weer gewend aan mijn leventje hier in Nederland wat de eerste paar dagen wel anders was. Maar daar later meer over.

Het is er, zoals jullie inmiddels wel van me gewend zijn, weer eens bij ingeschoten om mijn hele reisverhaal af te maken, dus daar zal ik nu alsnog een poging toe doen.

Jaja, daar ben ik alweer :p Zoals beloofd zal ik namelijk ook nog even vertellen wat ik vorige week allemaal gedaan heb, na terugkomst uit Kaapstad. Voel je vooral niet schuldig al je niet door mijn ellenlange verhalen heen komt hoor. Als ik wat beter alles had bijgehouden dan waren het waarschijnlijk wat schappelijkere tekstjes geweest.. Desalniettemin vind ik het echt heel erg leuk als  mensen zich toch door mijn lappen tekst weten te werken hoor! :)

Heey allemaal,


Ik weet het, ik ben echt een tragische slechte weblogger.. Zaterdag is het al weer voorbij, mijn maand Zuid Afrika. Een maand klinkt zo lang van te voren, maar in werkelijkheid is het echt niks en vliegen die vier weken voorbij…  Maar ik heb in elk geval wat goed te maken wat betreft mijn informatieverstrekking over mijn leventje hier.  Het laatste wat ik aan de meeste van jullie van me heb laten horen was dat ik naar Kaapstad ging, dus laat ik daar eerst maar eens wat over vertellen..

Haay,

Zoals beloofd weer een berichtje.. Gister was onze eerste echte dag op het Human Dignity Center (HDC). Daarover zal ik zo meer vertellen, maar eerst wat over vorige week.

Zoals ik al geschreven had is het HDC de hele vorige week, en afgelopen maandag gesloten geweest vanwege een serie inbraken. Er was de afgelopen maand al een paar keer ingebroken en steeds werden er dure, moeilijk vervangbare dingen gestolen zoals elektriciteitskabels (die letterlijk van de muren werden getrokken!) en de koperen gasleidingen van de gaarkeuken, maar ook elektronische apparatuur en rijstvoorraden die bestemd waren voor voedselpakketten. Elke keer als alles net vervangen was werd er weer ingebroken. Elke keer alles vervangen om het vervolgens weer te laten stelen is geen doen, en de inbraken werden steeds frequenter, dus besloten Derreck en Diane het centrum voorlopig te sluiten, en ik weet dat dit met pijn in het hart was..

Het uploaden van foto's lukt niet via m'n weblog, dus vandaar dat ik maar wat op m'n hyves heb gezet. donica2.hyves.nl onder het album Zuid Afrika Human Dignity Center 
 
xxx

In de eerste plaats even sorrysorrysorry voor mijn tragisch slechte webloggedrag van de afgelopen anderhalve week. Ik weet het, ik ben iedereen een hoop verhalen verschuldigd, maar ik beloof bij deze plechtig dat ik morgen meer zal schrijven over wat er vorige week allemaal gebeurd is, want we hebben echt al zo bizar veel gezien en meegemaakt.. En belofte maakt schuld, dus ik ga me er nu ook echt aan houden :p Het uploaden van foto’s lukt trouwens nog niet, er is iets mis met m’n account ofzo, maar ik zal morgen proberen een online foto account aan te maken zodat ik daar mn foto’s op kan zetten. Ik zal de link dan wel hier op m’n weblog zetten. En mocht je echt niet kunnen wachten dan verwijs ik iedereen even naar Laura’s weblog, want daar staat wel echt al heel erg veel op. Maargoed, nu even een berichtje over wat ik vandaag allemaal gedaan heb.

En dan denk je alles geregeld te hebben.. Tassen ingepakt, inentingen gehad of anders in een koeltasje bij je :p, iPods opgeladen, paspoort mee enz. En daar sta je dan op Schiphol met je ouders, en dan krijg je bij de Swiss Air balie te horen dat je waarschijnlijk geen vlucht terug uit Afrika hebt. Hoe dit allemaal zit is een lang en ingewikkeld verhaal, maar het komt erop neer dat onze originele vlucht naar Duban geboekt was. Vanwege onze switch van het Dream Center naar het Human Dignity Center was ook de bestemming veranderd van Durban naar Port Elizabeth. Het bleek echter dat als we niet naar Durban vlogen, zoals op het originele ticket stond, onze hele reis vanaf dan geannuleerd zou worden. Inclusief de hele terugvlucht dus..  Gelukkig waren ze in Zürich, waar we moesten overstappen, wat behulpzamer en konden we daar wel de vlucht van en naar Durban annuleren, mét behoud van de terugvlucht. Inmiddels zijn we 44 minuten vliegen en 464 km verwijderd van Johannesburg.

Nog 2 nachtjes slapen en dan is het zover.. mijn reis naar Zuid Afrika begint dan echt.

Na een hoop gedoe met ons originele plan om naar het Dream Center in Durban te gaan, wat helaas niet door kon gaan, een zoektocht naar een vervangend project en een vervangend vliegticket, injecties waar ik bijna te laat voor was, verzekeringsmaatschappijen die niet wisten of ik wel goed genoeg verzekerd was, en natuurlijk het eindeloze gedub over wat wel en wat niet mee te nemen, heb ik dat nu (hopelijk) allemaal voor elkaar. 

Als het goed is zit ik maandagavond in Port Elizabeth, South Afrika, aan het begin van mijn verblijf van een maand bij het Human Dignity Center, kennis te maken met de andere vrijwilligers. Ik heb er echt heel veel zin in. 

Tot snel!

x Donica